Ιστορικό
Πώς ξεκίνησε το φλαμένκο
Από πού προέρχεται το φλαμένκο, πώς μια παράδοση της Ανδαλουσίας έφτασε στις σκηνές της, και τι λέει η UNESCO γι' αυτό, με απλά λόγια.
Κάντε κράτηση για την παράσταση φλαμένκο ↗Γρήγορη απάντηση
Η Wikipedia τοποθετεί την εμφάνιση του φλαμένκο γύρω στα τέλη του 1700 στις πόλεις της κάτω Ανδαλουσίας. Η UNESCO το αναγνώρισε ως άυλη κληρονομιά το 2010, ως τρεις τέχνες ενωμένες, και τοποθετεί την καρδιά του στην Ανδαλουσία. Το φλαμένκο μεταδίδεται μέσα στις οικογένειες, μεταξύ φίλων και σε κλαμπ, και το πρώτο καφέ της Σεβίλλης για φλαμένκο τραγούδι άνοιξε το 1881.
Από πού προέρχεται
Η Wikipedia τοποθετεί την εμφάνιση του φλαμένκο γύρω στα τέλη του 1700 στις πόλεις της κάτω Ανδαλουσίας και χαρακτηρίζει την Ανδαλουσία λίκνο των πρώιμων cantaores, των τραγουδιστών του φλαμένκο. Η UNESCO τοποθετεί την καρδιά της τέχνης στη νότια Ισπανία, με ρίζες που φτάνουν στη Μούρθια και την Εστρεμαδούρα. Η Μαγιόρκα, στην Κόστα ντελ Σολ, βρίσκεται στην Ανδαλουσία.
Μια παράδοση που περνά από γενιά σε γενιά
Η UNESCO αναφέρει ότι η τέχνη μεταδίδεται μέσα στις οικογένειες και τις δυναστείες, μεταξύ φίλων και στις λέσχες φλαμένκο. Γι' αυτό το φλαμένκο περιγράφεται συχνά ως κάτι που το μαθαίνεις ζώντας κοντά του. Η τέχνη δεν βασίζεται σε γραπτή παρτιτούρα. Τραγουδιστές, κιθαρίστες και χορευτές μαθαίνουν ο ένας από τον άλλον, και οι αυτοσχεδιαστικές παραστάσεις αντλούν από αυτή την κοινή γνώση των palos και του ρυθμού. Αίθουσες κάθε μεγέθους έχουν φιλοξενήσει αυτή την ανταλλαγή, από μια οικογενειακή συγκέντρωση μέχρι μια σκηνή. Αίθουσες κάθε μεγέθους έχουν φιλοξενήσει αυτή την ανταλλαγή, από μια οικογενειακή συγκέντρωση μέχρι μια σκηνή.
Από τα καφέ στη σκηνή
Η Wikipedia αναφέρει ότι το πρώτο καφέ της Σεβίλλης αφιερωμένο στο τραγούδι του φλαμένκο άνοιξε το 1881. Τα cafés cantantes της εποχής έδωσαν στο φλαμένκο μια σταθερή σκηνή. Ένα tablao, κατά την Wikipedia, είναι ένας χώρος για παραστάσεις φλαμένκο και επίσης το όνομα του δαπέδου των χορευτών. Μικροί χώροι σαν αυτόν στην Plaza Santo Cristo συνεχίζουν αυτή την παράδοση σε μια αίθουσα με λίγα τραπέζια.
Το cante jondo και το βαθύ τραγούδι
Η Wikipedia περιγράφει το cante jondo ως φωνητικό στυλ μέσα στο φλαμένκο, μια ατόφια μορφή ανδαλουσιάνικης λαϊκής μουσικής της οποίας το όνομα σημαίνει βαθύ τραγούδι. Το 1922, αναφέρει, ο συνθέτης Manuel de Falla βοήθησε στη διοργάνωση ενός διαγωνισμού cante jondo στη Γρανάδα, με τη συμμετοχή συγγραφέων και μουσικών όπως ο Federico García Lorca. Ο Lorca είναι επίσης ο ποιητής στον οποίο αποδίδεται η διαμόρφωση της ιδέας του duende.
Η αναγνώριση από την UNESCO
Το 2010 η UNESCO αναγνώρισε το φλαμένκο ως άυλη κληρονομιά, περιγράφοντας τρεις τέχνες ενωμένες: το τραγούδι (cante), τον χορό (baile) και το παίξιμο (toque). Αναφέρει επίσης τις καστανιέτες, τα παλαμάκια και το χτύπημα των ποδιών ανάμεσα στις συνοδείες. Αυτή η αναγνώριση είναι μια υπενθύμιση ότι αυτό που μοιάζει με ψυχαγωγία είναι και μια ζωντανή κληρονομιά, που τη διατηρούν ζωντανή όσοι την ερμηνεύουν.
Γιατί του ταιριάζει μια μικρή αίθουσα
Ένας μικρός χώρος φέρνει το κοινό σε απόσταση λίγων μέτρων από τον τραγουδιστή, τον κιθαρίστα και τους χορευτές, κάτι πολύ διαφορετικό από ένα μεγάλο θέατρο. Επειδή κάθε παράσταση στο tablao της Μαγιόρκας είναι αυτοσχεδιαστική και ο χώρος δηλώνει ότι δεν έχει δομή ή σενάριο, η αίθουσα και το κοινό αποτελούν μέρος του πώς ακούγεται κάθε βραδιά. Η UNESCO κατατάσσει τις λέσχες φλαμένκο ανάμεσα στις κοινωνικές ομάδες μέσω των οποίων μεταδίδεται η τέχνη, οπότε μια μικρή, κοντινή αίθουσα ταιριάζει στον τρόπο με τον οποίο μοιράζεται η παράδοση.
Τι να κρατήσετε από όλα αυτά
Το φλαμένκο δεν είναι ένα κοστούμι ή ένας μόνο χορός. Είναι μια οικογένεια στυλ, από μια περιοχή, που μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, αναγνωρισμένη από την UNESCO, και εξακολουθεί να παίζεται σε μικρές αίθουσες. Όταν κάθεσαι σε ένα ταμπλάο, ακούς κάτι που έχει διαμορφωθεί από πολλές γενιές. Αυτός είναι ένας καλός λόγος για να πάτε νωρίς, να μείνετε ήσυχοι και να ακούσετε προσεκτικά.
Νεότερα όργανα
Η Wikipedia σημειώνει ότι μεταγενέστεροι μουσικοί του φλαμένκο εισήγαγαν νέα όργανα, όπως το περουβιανό καχόν. Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο τα όργανα μιας παράστασης μπορεί να διαφέρουν από χώρο σε χώρο. Το ταμπλάο της Marbella σε αυτόν τον ιστότοπο τηρεί τα όργανα του φλαμένκο του 19ου αιώνα, οπότε μια επίσκεψη εκεί είναι μια ευκαιρία να ακούσετε τον παλαιότερο ήχο της φωνής, της κιθάρας και του παλαμαριού.
Πηγές